Recensie: Morbius (film, 2022)

De nieuwste superheldenfilm in Sony’s Spider-Man Universe (SSU) is Morbius, met onder andere Oscarwinnaar Jared Leto (Dallas Buyers Club), Matt Smith (The Crown), Adria Arjona (True Detective), Jared Harris (Chernobyl) en Tyrese Gibson (2 Fast 2 Furious). Morbius is vanaf donderdag 21 april 2022 in de Nederlandse bioscopen te zien. Onze redacteur nam alvast een kijkje bij de spraakmakende film. Hier vind je zijn recensie.

Recensie van de nieuwe superheldenfilm ‘Morbius’

In Morbius schittert Jared Leto als de titulaire Dr. Michael Morbius, een biochemicus die zichzelf van een zeldzame bloedziekte probeert te genezen. Tijdens één van zijn experimenten infecteert hij zichzelf echter met een vorm van vampirisme. In eerste instantie lijkt hij volledig van zijn ziekte genezen, maar al snel wordt duidelijk dat hij menselijk bloed zal moeten consumeren om in leven te blijven.

Direct na de eerste persvoorstellingen ontving Morbius veel negatieve recensies van critici. Punten waar de film laag op scoorde waren vooral het verhaal, het acteerwerk en de special effects. Vooraf had ik echter besloten om me te weerhouden van het lezen van deze recensies om zonder vooroordelen de film te kunnen kijken. En wat blijkt? Morbius was mijns inziens lang niet zo slecht als veel critici hebben doen denken. Vooral de eerste helft van de film was sterk en gaf de kijker voldoende achtergrondinformatie over de personages om de rest van de film geïnteresseerd te blijven in hun karakters. Helaas wordt vervolgens het tempo flink omhoog geschroefd, waardoor de kans op meer diepte verloren gaat. Doordat er simpelweg te veel informatie en te voorspelbare wendingen in een korte tijd voorbijflitsen, voelt het alsof de film zijn eigen thema voorbijvliegt: de scheiding tussen held en schurk.

Aan de hand van de trailer zou je denken dat Michael Morbius zelf de antiheld of antagonist van de film zou worden. Niets is echter minder waar. Na de geschiedenis van Michael te hebben gezien, wordt snel duidelijk wie zijn experimenten financiert. Het is zijn jeugdvriend en medepatiënt Milo, gespeeld door Matt Smith. Hier begint de scheiding tussen held en schurk erg duidelijk te worden. Wanneer Michael zijn ‘middel’ door de gevaarlijke bijwerking van vampirisme niet met zijn financier/jeugdvriend wil delen, kan de kijker al raden welke kant het verhaal op zal gaan. Zijn vriend is namelijk stervende en heeft er dan ook alles voor over om het middel te krijgen, waardoor hij de antagonist van de film wordt. Klinkt bekend? Ja, dat klopt. Dit is dan ook direct waar de film qua originaliteit de plank volledig misslaat.

Wanneer Milo het middel neemt verandert hij in een bloeddorstige moordenaar die op megalomane wijze niet te stoppen blijkt. Dit soort wendingen met betrekking tot schurken hebben we vaker gezien, waaronder in de allereerste Spider-Man (2002) van Sam Raimi en in zekere mate ook in Rami’s vervolg Spider-Man 2 (2004). Daarbovenop doet het ook sterk denken aan de schurk Lizard/Dr. Curt Connors die gespeeld wordt door Rhys Ifans in de Spider-Man reboot The Amazing Spider-Man (2012) met Andrew Garfield, om zo maar een paar voorbeelden uit hetzelfde genre te noemen.

MORBIUS - Official Trailer (HD)

Special effects en Matrix referenties

Helaas laten ook de special effects in Morbius vaak te wensen over. Wanneer Michael en Milo van hun normale menselijke verschijning naar hun vampieren alter-ego’s transformeren, zien we duidelijke dat er CGI is toegepast op hun gezichten. Dit doet sterk denken aan de make-up van de vampieren in de serie Buffy the Vampire Slayer uit de jaren 90’. Deze verschijning is uiteraard voor de kijker van belang om onderscheid te maken tussen mens en vampier, maar dit had met een subtielere aanpak ook wel duidelijk gemaakt kunnen worden. De manier waarop het nu gepresenteerd wordt is te overduidelijk, waardoor het een bijna komisch effect heeft op de acteerprestaties van Leto en Smith.

In de film worden prachtige beelden van New York City vertoond, waaronder scènes waarin Morbius vliegt. Helaas is de schoonheid van de shots enkel aan de architectuur te danken. Wanneer het personage vliegt, lijkt het alsof een gekleurde schaduw hem volgt. Dit blijkt afhankelijk van de kleur outfit die hij op dat moment draagt. Deze vorm van effecten lijden helaas eerder af dan dat ze aan de kijkervaring bijdragen. Hoe Morbius precies kan vliegen, wordt ook in het verhaal niet verklaard. In sommige scènes lijkt hij gebruik van de wind te maken, terwijl hij in andere fragmenten op geluidstrillingen meevliegt.

De actiescènes in de film lijken verder een opvallend sterke knipoog te geven naar de sciencefictionfilm The Matrix uit 2000, waarin er gebruik wordt gemaakt van de ‘bullet time’. Dit gaat om een visueel effect dat met behulp van meerdere camera’s wordt gemaakt om de indruk te wekken dat de tijd langzamer gaat of zelfs helemaal stilstaat. Het gebruik van bullet time is niet de enige referentie naar The Matrix, want in de film wordt meerdere malen over ‘the red’ en ‘the blue’ gesproken. In Morbius refereren ze in plaats van naar pillen echter naar het type bloed dat de vampieren moeten consumeren. In dit geval is ‘the red’ echt menselijke bloed en ‘the blue’ een synthetische versie die door Michael Morbius zelf is ontworpen.

Morbius: de conclusie van Streamwijzer

Één van de grootste problemen van Morbius is de ‘third act’, oftewel de ontknoping van de film. Hier moet het verhaal tot een spectaculair slotstuk komen, maar de nadruk lijkt op de dialoog te zijn gelegd. Het laatste stuk van de film propt te veel actie met te weinig daadkracht of diepte in een te korte tijd, waardoor het beoogde ‘wow-moment’ uitblijft voor de kijker. Morbius komt tot een abrupt einde, waardoor het lijkt alsof we eigenlijk nog op de echte ontknoping moeten wachten. Helaas lijkt dit voor Morbius weggelegd in een vervolgfilm, wat ook in de mid-credits scène nog sterker wordt gesuggereerd.

Conclusie: een prima film die zich buiten de brave en vaak bewandelde paden van het superheldengenre van Marvel afspeelt, maar helaas verre van het baanbrekende alternatief voor de enorme successen van MCU-films.

Morbius is vanaf 21 april te zien in de bioscoop

Morbius is de derde en meest recente film in Sony’s Spider-Man Universe na Venom (2018) en Venom: Let There Be Carnage (2021). De film werd door Columbia Pictures in samenwerking met Marvel geproduceerd en door Sony Pictures Releasing gedistribueerd. Belangrijk om te vermelden is dat Morbius en de vorige twee films binnen de SSU alleenstaand zijn en zich volledig buiten de Spider-Man films binnen de MCU, zoals Far From Home (2019) en No Way Home (2021) afspelen.

De film heeft tegenover een budget van $75–83 miljoen budget al $146 miljoen bij de box office binnen weten te slepen, waardoor het op het moment van schrijven voorlopig de #9 best scorende film van 2022 is.

Zac is een student in Kunst en Economie op de HKU. Met een passie voor film, televisie, muziek en 'all things pop culture' is hij altijd op de hoogte van het laatste nieuws op het gebied van entertainment.